"Aslında genelde şükürcü ve hamdçı bir toplumuz ama egzersizi yaparken şunu fark ettim; bu sözler normal hayatta havada kalıyor. Sanki ne yapalım buna da şükür gibi bir geçiştirme hali var. O da beterinden korunmaya sığınma çabası tamamen. Uygulamayı yaparken insan kendine şevkat duyuyor, içten gelen sevgiyi sunma, saygı duyma hali oluşuyor. Hani hep başkalarını suçlarken bana ilgi göstermiyor, sevmiyor derken burada kendinle ne kadar ilgili olduğunu fark ediyorsun. Kibre bürünmeden varoluşa aşık olmuş insanlar dünyanın enerjisini dengeliyor bence. Uygulamanın çok faydasını gördüm Teşekkürler." Pınar O.
Yukarı